Wie schrijft?

Leven

Toen ik klaar was met mijn school in Amsterdam kwam ik in de krattenindustrie terecht en dacht ik dat ik het kon gebruiken voor mijn eigen blog. Dus heb ik de blog gemaakt. Sindsdien is mijn blog uitgegroeid tot een bron van informatie over alle dingen houten. Mijn doel is om mensen te helpen hun krattenkennis te leren en te verbeteren.

Voor een tijdje had ik het doel van het creƫren van een e-commerce site met mijn houten kratten. Het probleem: ik had al een heleboel producten die niet gemakkelijk werden verkocht. Ik moest uitzoeken hoe ik het moest verkopen. Na een paar maanden van trial and error, kwam ik met het idee van een website te koop! Dat is toen ik besefte hoe je een website die het maakt het echt gemakkelijk om kratten te verkopen te maken! Dat is het einde van de post. Ik hoop dat je ervan genoten hebt! Gelieve voel je vrij om commentaar hieronder als je vragen of zorgen! Als je contact wilt opnemen kun je me vinden op [email protected].

Mijn motto is 'We hebben geen kratten' en deze blog is een onderdeel van mijn lopende campagne. Mijn doel is om anderen aan te moedigen om hun eigen kratten te starten en ze in de openbaarheid te zetten en om het bewustzijn en de middelen voor deze spannende beweging te verhogen. Ik doe al het ontwerp werk en het geld dat we verhogen via deze blog zal worden gebruikt om deze kratten te maken en geef ze aan de mensen die zich niet kunnen veroorloven om ze te kopen. We zullen ook het weggeven van allerlei kratten, houten, multiplex, en andere soorten.

Krat en strooisel

Er zijn veel verschillende ontwerpen van kratten, elk met verschillende voor- en nadelen. Ik heb een heleboel verschillende kratten, sommige met een deksel (bijvoorbeeld een krat deksel), sommige zonder, sommige met metalen kragen en sommige zonder.

Ik ben geboren in Nederland en heb daar mijn jeugd doorgebracht. Maar ik kan dit zeggen: Nederlanders houden van hun krat, ze willen niets anders! We hebben kratten, stoelen, dozen, tafels, stoelen, zelfs hun eigen bedden in de kratten. En dit geldt nog meer voor kinderen, vooral voor kinderen met een ernstige aandoening zoals autisme, cerebrale parese of epilepsie.

Dus toen ik werd gevraagd om wat kratmeubilair mee te nemen naar een lokale opvang om ze wat nieuwe dingen te geven, was mijn eerste gedachte: ik wil ze een nieuw leven geven!

Nadat ik veel positieve feedback kreeg van alle mensen die naar de opvang kwamen, wist ik dat ik een tweede krat moest bouwen, iets dat alle dingen kon bevatten die mijn kleine meisje nodig zou hebben om haar dagdroom te doen.

Dus ik heb mezelf veel werk aangedaan, maar hier is het ding: we hebben het niet alleen over een stoel.